خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
صوفی اگرش باده ی صافی نچشانندصاحبنظران صوفی صافیش نخوانند
۲
بنگر که مقیمان سراپرده ی وحدتدر دیر مغان همسبق مغبچگانند
۳
رو گوش کن از زمزمه ی ناله ناقوسآن نکته که ارباب خرد واله از آنند
۴
در حلقه ی رندان خرابات مغان آیتا یکنفس از خویشتنت باز رهانند
صفحهٔ ۱ از ۲