خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۳۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
پری رخان که به رخ رشک لعبت چینندچه آگه از من شوریده حال مسکینند
۲
اگرچه زان لب شیرین جواب تلخ دهندولی به گاهِ شکر خنده جان شیرینند
۳
به خویشتن نتوان دید حسن و منظر دوستعلی الخصوص کسانی که خویشتن بینند
۴
کنون ز شکّر شیرین چه برخورد فرهادکه خسروان جهان طالبان شیرینند
صفحهٔ ۱ از ۳