خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سنبلش غارت ایمان نکند چون نکندلب لعلش مدد جان نکند چون نکند
۲
گرچه دربان ندهد راه ولیکن درویشالتماس از در سلطان نکند چون نکند
۳
هر که زین رهگذرش پای فرو رفت بگلمیل آن سرو خرامان نکند چون نکند
۴
چون تو در بادیه بر دست نهی آب زلالتشنه را آرزوی آن نکند چون نکند
صفحهٔ ۱ از ۳