خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
جز ناله کسی مونس و دمساز نیایدجز سایه کسی همره و همراز نیاید
۲
ای خواجه برو باد مپیمای که بلبلدر فصل بهاران ز چمن باز نیاید
۳
گفتم که زمن سرمکش ای سروروان گفتتا سر نکشد سرو سرافراز نیاید
۴
هر دل که بدستش نبود رشته ی دولتهمبازی آن زلف رسن باز نیاید
صفحهٔ ۱ از ۳