خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۵۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آخر از سوز دل شبهای من یاد آوریدهمچو شمعم در میان انجمن یاد آورید
۲
صبحدم در پای گل چون با حریفان می خوریدبلبلان را بر فراز نارون یاد آورید
۳
در چمن چون مطرب از عشّاق بنوازد نوااز نوای نغمه ی مرغ چمن یاد آورید
۴
جعد سنبل چون شکن گیرد ز باد صبحدماز شکنج زلف آن پیمان شکن یاد آورید
صفحهٔ ۱ از ۳