خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بلبل دلشده از گل به چه رو باز آیدکه دلش هر نفس از شوق به پرواز آید
۲
آن که بگذشت و مرا در غم هجران بگذاشتباز ناید و گر آید ز سر ناز آید
۳
همدمی کو که برو عرضه کنم قصّه شوقهم دل خسته مگر محرم این راز آید
۴
از سر کوی تو هر مرغ که پرواز کندجان من نعره زنان پیش رهش باز آید
صفحهٔ ۱ از ۳