خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۹۲
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سبزه پیرامن سرچشمهٔ نوشش نگریدشبه بر گوشهٔ یاقوت خموشش نگرید
۲
شام شبگون سحرپوش قمر فرسا رازیور برگ گل غالیه پوشش نگرید
۳
عقل را صید کمند افکن جعدش بینیدروح را تشنهٔ سرچشمهٔ نوشش نگرید
۴
بُت ضحّاک من آن مه که به رخ جام جمستآن دو افعی سیه بر سر دوشش نگرید
صفحهٔ ۱ از ۲