خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۰۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما را ز پرده ی تو دل از پرده شد بدربردار پرده ای ز پس پرده پرده در
۲
گر ماه خوانمت نبُود ماه سر و قدور سرو گویمت نبُود سرو سیمبر
۳
کس ماه را ندید که پوشد زره ز مشککس سرو را نگفت که بندد چو نی کمر
۴
لعل تو شکّریست ازو رفته آب قندخط تو طوطیئیست پرافکنده بر شکر
صفحهٔ ۱ از ۳