خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۰۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
منم ز مهر رخت روی کرده در دیوارچو سایه بر رهت افتاده زیر هر دیوار
۲
ندیم و همدمم از صبح تا بشب نالهقرین و محرمم از شام تا سحر دیوار
۳
ز بسکه روی بدیوار محنت آوردمجدا نمی شودم یکدم از نظر دیوار
۴
کدام یار که او روی ما نگهداردچو آب دیده ی گوهرفشان مگر دیوار
صفحهٔ ۱ از ۲