خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۱۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوشا وصل یار و فصل بهارنغمه ی بلبل و گل و گلزار
۲
شب و شمع و شراب و ناله ی چنگلب ساقی و جام نوشگوار
۳
کاشکی گل نقاب بگشودیتا بکندی ز غصّه دیده ی خار
۴
گر بر آرم فغان بصد دستانگل صد برگ را چه غم ز هزار
صفحهٔ ۱ از ۳