خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۰۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
مائیم و عشق و کنج خرابات و روی یارساقی ز جام لعل لبت باده ئی بیار
۲
چون بر دوام دور زمان اعتماد نیستاین پنج روز غایت مقصود دل شمار
۳
برخیز تا بعزم تفرّج برون رویمزین تنگنای خانه بصحرای لاله زار
۴
کز بوستان دمید چو بر خدّ دلبرانبرگ بنفشه بر طرف سرو جویبار
صفحهٔ ۱ از ۲