خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۶۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ما حاصل از جهان غم دلبر گرفته ایموز جهان بجان دوست که دل برگرفته ایم
۲
زین در گرفته ایم بپروانه سوز عشقچون شمع آتش دل ازین در گرفته ایم
۳
با طلعتت زچشمه ی خور دست شسته ایمبا پیکر تو ترک دو پیکر گرفته ایم
۴
برما مگیر اگر ز پراکندگی شبیآن زلف مشگبار معنبر گرفته ایم
صفحهٔ ۱ از ۳