خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۷۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخشنده تر از مهر رخش ماه ندیدمخوشتر ز ره عشق بتان راه ندیدم
۲
عمریست که آن عمر عزیزم بشد از دستماهیست که آن طلعت چون ماه ندیدم
۳
دل خواسته بود از من دلداده ولیکنجان نیز فدا کردم و دلخواه ندیدم
۴
آتش زدم از آه درین خرگه نیلیچون طلعت او بر در خرگاه ندیدم
صفحهٔ ۱ از ۳