خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۷۵
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
از عمر چو این یک دو نفس بیش نداریمبنشین نفسی تا نفسی با تو برآریم
۲
چون دل بسر زلف سیاه تو سپردیمباز آی که تا پیش رخت جان بسپاریم
۳
جز غم بجهان هیچ نداریم ولیکنگر هیچ نداریم غم هیچ نداریم
۴
ز آنروی که از روی نگارین تو دوریمرخسار زر اندوده بخونابه نگاریم
صفحهٔ ۱ از ۳