خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۹۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا از جان زبان درکش که جاناننکو داند زبان بی زبانان
۲
اگر برگ گلت باشد چو بلبلمترس از خار خار باغبانان
۳
طبیبانرا اگر دردی نباشدچه غم باشد ز درد ناتوان
۴
نیندیشد معاشر در شبستانشبان تیره از حال شبانان
صفحهٔ ۱ از ۳