خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۹۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای سر زلف تو لیلی و جهانی مجنونعالمی بر شکن زلف سیاهت مفتون
۲
خسروان شکّر شیرین سخنت را فرهادعاقلان طره ی لیلی صفتت را مجنون
۳
خال زنگیت سیاهیست بغایت مقبلزلف هندوت بلالیست بغایت میمون
۴
سر موئیست میان تو ولی یکسر مویدر کنار من دلخسته ترا نیست سکون
صفحهٔ ۱ از ۳