خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۹۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
نرگس مستت فتنه ی مستانتشنه ی لعلت باده پرستان
۲
روی تو ما را لاله و نسرینکوی تو ما را گلشن و بستان
۳
زلف سیاهت شام غریبانروی چو ماهت شمع شبستان
۴
در چمن افتد غلغل بلبلچون تو در آئی سوی گلستان
صفحهٔ ۱ از ۳