خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۱۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
من کیم زاری نزار افتاده ئیپر غمی بیغمگسار افتاده ئی
۲
دردمندی رنج ضایع کرده ئیمستمندی سوگوار افتاده ئی
۳
مبتلائی در بلا فرسوده ئیبی قرینی بی قرار افتاده ئی
۴
باد پیمائی بخاک آغشته ئیخسته جانی دل فگار افتاده ئی
صفحهٔ ۱ از ۴