خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۴۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
چون پیکر مطبوعت در معنی زیبائیصورت نتوان بستن نقشی به دلارائی
۲
با نرگس مخمورت بیمست ز بیماریبا زلف چلیپایت ترسست ز ترسائی
۳
مجنون سر زلفت لیلی به دلاویزیفرهاد لب لعلت شیرین به شکرخائی
۴
چون سرو سهی می‌کرد از قدّ تو آزادیمی‌داد به صد دستش بالای تو بالائی
صفحهٔ ۱ از ۳