خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۴۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لاله‌زار آتش روی تو، آبرویبر باد داده، آب رخ من چو خاک کوی
۲
از من مشوی دست که من بی تو شسته‌امهم روی آب دیده و هم دست از آبروی
۳
با پرتو جمال تو خورشید گو متاببا قامت بلند تو شمشاد گو مروی
۴
خوش بر کنار چشمه‌ی چشمم نشسته‌ایآری خوشست سرو سهی بر کنار جوی
صفحهٔ ۱ از ۳