خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بگذر ای خواجه و بگذار مرامست اینجاکه برون شد دل سرمست من از دست اینجا
۲
چون توانم شد از اینجا که غمش موی کشاندلم آورد و بزنجیر فروبست اینجا
۳
تا نگوئی که من اینجا ز چه مست افتادمهیچ هشیار نیامد که نشد مست اینجا
۴
کیست این فتنه ی نوخاسته کز مهر رخشاین دل شیفته حال آمد و بنشست اینجا
صفحهٔ ۱ از ۲