خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خرقه رهن خانه ی خمّار دارد پیر ماای همه رندان مرید پیر ساغر گیر ما
۲
گر شدیم از باده بدنام جهان تدبیر چیستهمچنین رفتست در عهد ازل تقدیر ما
۳
سرو را باشد سماع از ناله ی دلسوز مرغمرغ را باشد صداع از ناله ی شبگیر ما
۴
داوری پیش که شاید برد اگر بی موجبیخون درویشان بی طاقت بریزد میر ما
صفحهٔ ۱ از ۳