خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
رخ دل فروز تو ماهی خوشستخط عنبرینت سیاهی خوشست
۲
شب گیسویت هست سال درازولی روز روی تو ماهی خوشست
۳
از آن چین زلف تو شد جای دلکه هندوستان جایگاهی خوشست
۴
اگر نیست ضعفی در آن چشم مستچرا گاه بیمار و گاهی خوشست
صفحهٔ ۱ از ۳