خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۳۸
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بجز از کمر ندیدم سر موئی از میانتبجز از سخن نشانی نشنیدم از دهانت
۲
توچه معنئی که هرگز نرسیده ام بکنهتتو چه آیتی که هرگز نشنیده ام بیانت
۳
تو کدام شاهبازی که ندانمت نشیمنچه کنم که مرغ فکرت نرسد به آشیانت
۴
اگرم هزار جان هست فدای خاک پایتکه اگر دلت نجویم ندهد دلم بجانت
صفحهٔ ۱ از ۳