خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۴۶
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بسکه مرغ سحری در غم گلزار بسوختجگر لاله بر آن دلشده ی زار بسوخت
۲
حبّذا شمع که از آتش دل چون مجنوندر هوای رخ لیلی بشب تار بسوخت
۳
دیشب آن رند که در حلقه ی خمّاران بودبزد آهی و در خانه ی خمّار بسوخت
۴
ایکه از سّر انالحق خبری یافته ئیچه شوی منکر منصور که بردار بسوخت
صفحهٔ ۱ از ۳