خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۲۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کدام یار که ما را پیام یار آرداز آن دیار حدیثی بدین دیار آرد
۲
که می رود که ز یاران مهربان خبریبدین غریب پریشان دلفگار آرد
۳
بتشنگان بیابان برد بشارت آببلبلان چمن مژده ی بهار آرد
۴
اگرنه لطف نماید نسیم باد صبابمرغ زار که بوئی ز مرغزار آرد
صفحهٔ ۱ از ۳