خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۳۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
عشقست که چون پرده ز رخ بازگشایددر دیده ی صاحب نظران حسن نماید
۲
حسنست که چون مست ببازار برآیددر پرده ئی هر زمزمه ی عشق سرآید
۳
گر عشق نباشد کمر حسن که بنددور حسن نباشد دل عشق از چه گشاید
۴
گر صورت جانان نبود دل که ستاندور واسطه ی جان نبود تن بچه پاید
صفحهٔ ۱ از ۳