خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زهی گرفته خور از طلعت تو فال جمالنشانده قدّ تو در باغ جان نهال جمال
۲
نوشته منشی دوان صنع لم یزلیبمشک بر ورق لاله ات مثال جمال
۳
خیال روی تو تا دیده ام نمی رودمز دل جمال خیال و ز سر خیال جمال
۴
چو روشنست که هر روز راز والی هستمباد روی چو روز ترا زوال جمال
صفحهٔ ۱ از ۲