خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶۷
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
در چمن دوش ببوی تو گذر می کردمقدح لاله پر از خون جگر می کردم
۲
پای سرو از هوس قدّ تو می بوسیدمدر گل از حسرت روی تو نظر می کردم
۳
سخن طوطی خطّت بچمن می گفتمنسبت پسته تنگت بشکر می کردم
۴
چشم نرگس بخیال نظرت می دیدموانگه از ناوک چشم تو حذر می کردم
صفحهٔ ۱ از ۳