خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۱۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
سنبل سیه بر سمن مزنلشکر حبش بر ختن مزن
۲
ابر مشکسا بر قمر مساتاب طرّه بر نسترن مزن
۳
تا دل شب تیره نشکندزلف را شکن بر شکن مزن
۴
از حرم ببستانسرا میاطعنه بر عروس چمن مزن
صفحهٔ ۱ از ۳