خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۱۴
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خطّ زنگاری نگر از سبزه برگرد سمنکاسه ی یاقوت بین از لاله در صحن چمن
۲
یوسف گل تا عزیز مصر شد یعقوب وارچشم روشن می شود نرگس ببوی پیرهن
۳
نو عروس باغ را مشّاطه ی باغ صباهر نفس میافکند در سنبل مشکین شکن
۴
طاس زرّین می نهد نرگس چمن را بر طبقخط ریحان می کشد سنبل بر اوراق سمن
صفحهٔ ۱ از ۳