خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۲۰
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خوشا چشمی که بیند روی ترکانخنک بادی که آرد بوی ترکان
۲
می نوشین و نوشانوش مستاندر اردو و هیاهوی ترکان
۳
دل شیرافکنان افتاده در دامز روبهبازی آهوی ترکان
۴
شب شامیلباس زنگیآساغلام سنبل هندوی ترکان
صفحهٔ ۱ از ۳