خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۲۳
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خواجه مرا با می و میخانه رها کنجان من دلخسته بجانانه رها کن
۲
دلدار مرا با من دلسوخته بگذاربگذر ز سر شمع و بپروانه رها کن
۳
گر مرتبه ی یار ز بیگانگی ماستگو مرتبه ی خویش ببیگانه رها کن
۴
بر رهگذرت دنیی و دین دانه و دامستدر دام مقید مشو و دانه رها کن
صفحهٔ ۱ از ۲