خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۳۹
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای خوشا مست و خراب اندر خرابات آمدهفارغ از سجاده و تسبیح و طامات آمده
۲
نفی را اثبات خود دانسته و اثبات نفیو ایمن از خویش و بری از نفی و اثبات آمده
۳
کرده ورد بلبل مست سحر خیز استماعباز با مرغ صراحی در مناجات آمده
۴
روح قدسی در هوای مجلس روحانیانصبحدم مستانه بر بام سماوات آمده
صفحهٔ ۱ از ۳