خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۵۱
غزلیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
دلا بر عالم جان زن علم زین دیر جسمانیکه جانرا انس ممکن نیست با این جن انسانی
۲
در آن مجلس چو مستانرا ز ساغر سرگردان بینیسبک رطل گران خواه از سبک روحان روحانی
۳
سماع انس می خواهی بیا در حلقه ی جمعیکه در پایت سرافشانند اگر دستی برافشانی
۴
چرا باید که وامانی بملبوسی و ماکولیاگر مرد رهی بگذر ز بارانی و بورانی
صفحهٔ ۱ از ۳