خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۴۶
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
زاهد مغرور اگر در کعبه باشد فاجر استوانک اقرارش به بت‌رویان نباشد کافر است
۲
چون توانم کز حضورش کام دل حاصل کنمکانزمان از خویش غائب می‌شوم کو حاضر است
۳
زنده‌دل آن کشته کو جان پیش چشمش داده استتندرست آن خسته کو بر درد عشقش صابر است
۴
عاقبت بینی که کارش در هوا گردد بلندذرهٔ سرگشته کو در مهرورزی ماهر است
صفحهٔ ۱ از ۳