خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۴۵
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
گرنه مرغ چمن از همنفس خویش جداستهمچو من خسته و نالنده و دل ریش چراست
۲
آن چه فتنه ست که در حلقه رندان بنشستوین چه شورست که از مجلس مستان برخاست
۳
گر از آن سنبل گلبوی سمن فرسا نیستچیست این بوی دلاویز که با باد صباست
۴
تا برفتی نشدی از دل تنگم بیرونگرچه تحقیق ندانم که مقام تو کجاست
صفحهٔ ۱ از ۳