خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۶۰
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای دردِ تو درمانِ دل و رنجِ تو راحتاشکم نمک‌آب و جگرِ خسته جراحت
۲
موج ار چه زند لافِ تبحر نزند دمبا مردمک چشم من از علم سباحت
۳
یکدم نشود نقش تو از دیده ما دورزانرو که توئی گوهر دیای ملاحت
۴
دستی ز سر لطف بنه بر دل ریشمزیرا که بود در کف کافی تو راحت
صفحهٔ ۱ از ۳