خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۶۱
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیش ازین بی همدمی در خانه نتوانم نشستبر امید گنج در ویرانه نتوانم نشست
۲
در ازل چون با می و میخانه پیمان بسته امتا ابد بی باده و پیمانه نتوانم نشست
۳
ایکه افسونم دهی کز مار زلفش سر مپچبر سر آتش بدین افسانه نتوانم نشست
۴
مرغ جانرا تا نسوزد ز آتش دل بال و پرپیش روی شمع چون پروانه نتوانم نشست
صفحهٔ ۱ از ۳