خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۱۶
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
هر که با نرگس سرمست تو در کار آیدروز و شب معتکف خانه ی خمّار آید
۲
صوفی از زلف تو گر یک سر مو دریابدخرقه بفروشد و در حلقه ی زنار آید
۳
تو مپندار که از غایت زیبائی و لطفنقش روی تو در آئینه پندار آید
۴
هر گره کز شکن زلف کژت بگشایندزو همه ناله ی دلهای گرفتار آید
صفحهٔ ۱ از ۳