خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۲۵
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
خنک آن باد که بر خاک خراسان گذردخاصه بر گلشن آن سرو خرامان گذرد
۲
واجب آنست که از حال گدا یاد کندهر که بر طرف سراپرده ی سلطان گذرد
۳
بلبل دلشده را مژده رساند ز بهارباد شبگیر چو بر صحن گلستان گذرد
۴
که رساند ز دل خسته ی جمعی پیغامجز نسیمی که بر آن زلف پریشان گذرد
صفحهٔ ۱ از ۳