خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۳۶
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بنشین تا نفسی آتش ما بنشیندورنه دود دل ما بیتو کجا بنشیند
۲
گر کسی گفت که چون قد تو سروی برخاستاین خیالست که در خاطر ما بنشیند
۳
چون تو برخیزی و از ناز خرامان گردیسرو برطرف گلستان ز حیا بنشیند
۴
هیچکس با تو زمانی بمراد دل خویشننشیند مگر از خویش جدا بنشیند
صفحهٔ ۱ از ۳