خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۳۹
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ترک من ترک من گرفت و خطا کردجامه ی صبر من برفت و قبا کرد
۲
همچو زلف سیاه سرکش هندوبر سر آتشم فکند و رها کرد
۳
صبح رویش بدید و سوره ی و الشمساز سر صدق در دمید و دعا کرد
۴
خط زنگار گون آن بت چین راهر که مشک تتار خواند خطا کرد
صفحهٔ ۱ از ۳