خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۴۰
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
آن رفت که میل دل من سوی شما بودشب تا بسحر خوابگهم کوی شما بود
۲
آن رفت که پیوسته ام از روی عبادتمحراب روان گوشه ی ابروی شما بود
۳
آن رفت که شمع دل من در شب حیرتدر سوز و گداز از هوی روی شما بود
۴
آن رفت که از نکهت انفاس بهارانمقصود من سوخته دل بوی شما بود
صفحهٔ ۱ از ۲