خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶۲
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
کار من شکسته بسامان رسید بازدرد من ضعیف بدرمان رسید باز
۲
شاخ امید من گل صد برگ بار دادمرغ مراد من بگلستان رسید باز
۳
از بارگاه مکرمت عام خسرویتشریف خاص بین که بدربان رسید باز
۴
آدم که آب کوثرش از دیده رفته بودچون گل بصحن گلشن رضوان رسید باز
صفحهٔ ۱ از ۳