خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶۳
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
برگ نسرین تو را بیخار مییابم هنوزباغ رخسارت پر از گلنار مییابم هنوز
۲
دوش میگفتی که چشم ناتوانم خوشترستخوشترست اما منش بیمار مییابم هنوز
۳
تا نپنداری که بنشست آتش منصور از آنکسوز عشقش همچنان از دار مییابم هنوز
۴
از سرشک چشم فرهاد ای بسا لعل و گهرکاین زمان در دامن کهسار مییابم هنوز
صفحهٔ ۱ از ۳