خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۱۶۵
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بستیم دل در آن سر زلف دراز بازگشتیم صید آن صنم دلنواز باز
۲
مرغی که بود بلبل بستانسرای شوقهمچو تذرو گشت گرفتار باز باز
۳
با ما اساس عربده و کین نهاده استآن چشم مست تیغ کش تزکتاز باز
۴
فلفل فکنده است بر آتش بنام ماآن خال هندوئی سیه مهره باز باز
صفحهٔ ۱ از ۳