خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۰۵
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آن‌که جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای تنم کرده ز غم موئی و در مو زده خموی دلم یک سر مو و ز سر موئی شده کم
۲
گر دلم باک ندارد ز غم عشق چه باکور غمم دست ندارد ز دل خسته چه غم
۳
هم دل گرم کرم نیست درین ره همدلهم دم مرد گرم نیست درین غم همدم
۴
پیش چشمم ز حیا آب شود چشمه ی نیلوانگه از نیل سرشکم برود آب بقم
صفحهٔ ۱ از ۳