خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۲۱
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
بیا که هندوی گیسوی دلستان تو باشمقتیل غمزه ی خوانخوار ناتوان تو باشم
۲
گرم قبول کنی بنده ی کمین تو گردمورم به تیر زنی ناظر کمان تو باشم
۳
کنم بقاف هوای تو آشیانه چو عنقابدان امید که مرغی ز آشیان تو باشم
۴
دلم چو غنچه بخندد چو سر ز خاک برآرمببوی آنکه گیاهی ز بوستان تو باشم
صفحهٔ ۱ از ۳