خلوتی با خواجوی کرمانی
شمارهٔ ۲۲۲
شوقیات
❧
هوَ الحَبیببه نام آنکه جان را فکرت آموخت
❧❦
۱
ای لاله برگ خوش نظرت گلستان چشمیاقوت آبدار تو قوت روان چشم
۲
خیل خیال خال تو بیند بعینهدر هر طرف که روی کند دیدبان چشم
۳
دور از توام ز دیده نماند نشان ولیکبر خاک درگه تو بماند نشان چشم
۴
یکدم بیاد آن لب و دندان دُر نثارخالی نشد ز گوهر و لعلم دکان چشم
صفحهٔ ۱ از ۳